من جوجه ی نوک سیاه م

اونجا که رسیدیم گفتند برو سر جلسه و مراقب وایسا.گفتم من فقط همراه بچه ها اومدم و وظیفه من نیست.

دیدم مدیرشون گیر داده و منم حوصله بحث باهاش رو ندارم

هندزفری رو گذاشتم تو گوشم وموزیک رو روشن کردم و موبایلم رو هم گذاشتم تو جیب بلوزم و رفتم سر جلسه

هندزفری رو هم از زیر مقنعه جاسازی کردم که مشخص نباشه.آخه بردن موبایل سر جلسه امتحان مجاز نیست.

یه دفعه دیدم یکی از آقایون که از اداره به عنوان ناظر اومده بود داره میاد طرفم

دیگه نتونستم  کاری کنم.شروع کرد با من به صحبت.

ابی هم داشت می خوند: بارون چشم تو وقتی بباره.....

هر چی ازم می پرسید می گفتم بله؟بالاخره که بیچاره هر جمله رو دوبار تکرار کرد و فکر کرد گوشای من سنگینند!و رفت.

همه چی براش غیر عادی و عجیبه.

منم برای حال و هواش عوض بشه و فکر نکنه که دیگه خوب نمی شه

بهش گفتم من هم یه جورایی افسرده شده بودم.فکر می کردم همه چی

 به صورت صحنه آهسته حرکت می کنه. بعد پاشدم و چندتا حرکت آهسته

براش اومدم که بخندیم .همیشه خدا هم که تو این جنگولک بازی ها باید

ادای رقص عمه کوچیکه  باشه اونم به صورت اسلوموشن!چه شود.

کلی خندیدیم.البته بشترمن و خواهرم خندیدیم.بنده خدا زیاد نخندید.

بعدشم گفت نکنه منم اینجوری بشم!

پ.ن:۱-من اصلن این مدلی نشده بودم

۲-هر وقت کسی چیزیش میشه من می گم منم اینطوری بودم خوب شدم.

یاد یکی از روزهای گرم تابستون افتاده بودم.

هوا خیلی گرم بود و دمپایی های تو بالکن حسابی داغ شده بودند.

حسین هم که دمپایی ها رو پوشیده بود و پاهاش سوخته بود،

از تو بالکن بادبزن کباب پزی رو برداشته بود و دمپایی ها رو باد میزد که خنک بشن!!!

چقدر اون روز به این حرکت حسین خندیدم...

اولا که یه بار مامانم می خواسته توی آبمیوه م شکر بریزه اشتباهی نمک ریخته من هم

که نمی خوردم به زور بهم خورونده. بعد چند ساعت همه صورت و بدنم شروع کرده به باد کردن

 و کارم به دکتر کشیده...

دوم که انقدر شلوغ و شیطونی کردم که عموم بهم قرص خواب آور خورونده نزدیک ۲۴ ساعت خوابیدم.

یه بار هم دختر همسایه مون اومده منو بغل کرده ۲ قدم اونورتر من با مخ از بغلش افتادم زمین

عجوبه ای بودم ها!!!

دلم میخواد یه سال بخوابم!

امیر حسین (پسر خاله ام) و حسین (برادرزاده ام)مشغول بازی اسم

 و فامیل هستند. حسین کلاس اول رو تموم کرده و کلی ادعای سواد داره!

نوبت به حرف (ز) می رسه و سر کشورگیر می کنند.

حسین بعد ازکلی فکر کردن بالاخره یه کشور که با حرف (ز) شروع بشه

پیدا می کنه و کلی خوشحال روی برگه ش رو پوشونده که کسی ازش

تقلب نکنه.

حالا نوبت به امتیاز دادنه که حسین به جای کشور نوشته: زد ولایت فقیر

ما از خنده غش کردیم و بهش میگیم این چه جور کشوریه؟؟

میگه خودم رفته بودم مسجد گفتند مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسراییل

مرگ بر زد ولایت فقیر.خوب آمریکا و اسراییل کشورنددیگه

پس زد ولایت فقیر هم کشوره!!!!

همسایه بالایی حسابی داد همه را درآورده.

روزها که پدر ومادر خانواده به سر کار می روند،

بچه بالای سر ما مسابقه اسب دوانی توپی به راه می اندازند.

که با صدای موزیک بلندی همراه است.

و وقتی از سر کار می آیند با یک دعوای مفصل که ما نمی خواهیم

بشنویم اما شنیده می شود خستگی کار روزانه شان را از تن بدر می کنند.

البته دعوای زن و شوهر ها که نمک زندگانی است ونباید جدی گرفت!

وقتی پسر همسایه ماشین نو مان را با دوچرخه اش به خطهای آراسته کرد

و دختر همسایه همه دوستانش را برای بازی  هر روزه به آپارتمان

فسقلی شان دعوت کرد. دیگر کاسه صبرمان لبریز شد. به صاحبخانه محترم

که آسوده در خانه خود به زندگی بی سر وصدای خویش می رسید شکایت کردیم.

و در جواب به ما گفت که خیالتان راحت باشد. مدت اجاره ای مستاجر به پایان رسید و

مستاجر بعدی پیرزنی ست تنها،ساکت و بی آزار..

وحالا که مستاجر جدید اثاثیه اش را آورده، از راه پله که رد می شوم

پشت در یه جفت چوب اسکی می بینم.و حالا می فهمم که ای دل غافل

 پیرزنی در کار نیست مستاجر جدید از قبلی هم اکتیوتر است!